M'n oprechte excuses voor het verstoren van uw namiddag.
Als jullie rustig en kalm blijven, gaan jullie allemaal levend weg.
We zijn hier alleen voor het meisje.
Laat je wapens vallen, Roger Barlow.
Vandaag,
zal ze de mijne zijn.
Ik praat met een dode man. Je weet dat, niet?
Als ik haar niet kan hebben...
Nee!
We gaan nu enkele oude schilderijen bekijken waar jullie zullen van houden.
De Lonely Maiden
De Lonely Maiden werd geschilderd door Marcel de Robert in 1873.
Het meisje op het schilderij is de kunstenaar z'n dochter.
De vaste penseelstreken en het gebruik van gebroken licht...
maken van dit schilderij een prachtig voorbeeld van een korte...
maar invloedrijke periode bekend als het Noord-Franse naturalisme.
Noord-Franse naturalisme.
Mevrouw. Ik wil je niet onderbreken,
maar er zijn wat dingen die ik kan uitleggen aan de groep.
Mag ik? - Nee, ik denk...
Ten eerste, de Lonely Maiden...
is geschilderd in 1875, niet 1873.
En het meisje is niet de dochter van de kunstenaar,
maar eigenlijk een nicht van zijn vrouw.
Ook behoort het schilderij technisch gezien tot een zijtak...
van het Noord-Franse naturalisme De post-naturalistische beweging.
Eén van slechts drie voltooide werken. - Dat wist ik.
De Lonely Maiden wordt gekenmerkt door het subtiele gebruik van toon en stemming...
om een opvallend schilderij te maken van wanhopig verlangen...
en overweldigende passie.
Soms, als je naar haar kijkt, hoe het licht gloeit op haar gezicht,
de ogen zo vol van verdriet,
kun je het niet nalaten om te vragen, "Waar is ze naar op zoek?"
"Kan ik iets voor haar doen?"
Oké, dank u meneer.
Een leuke uitleg, nietwaar? - Dat was netjes.
Prettige kennismaking.
Ze lijkt wat dik.
Roger, hoe was je dag? - Goed. En de jouwe?
Mijn dag? Die was beter dan goed.
Je weet dat ik op maandag en woensdag werkte in Margie's winkel?
Margie heeft nog iemand nodig op donderdag.
En wie denk je dat ze belde? - Is dit dezelfde soep als gewoonlijk?
Chicken Noodle. - Zelfde merk?
Nee, ze hadden je merk niet. Waarom? Is ze slecht?
Nee, gewoon anders.
Trouwens, vandaag alleen al deed ik zeven kleuringen en zes permanenten.
Veruit het meeste dat ik ooit deed. - De noedels plakken samen.
Ik weet waarom op donderdag,
maar ik kreeg meer fooien vandaag dan ooit op een woensdag.
Ik kwam nerveus naar huis. - Je weet, criminelen voelen angst aan.
Ik hoop dat dat niet het geval was. Ik was nerveus.
Elk klein beetje brengt ons dichter naar Florida.
Onze vakantie, Roger. Onze vakantie.
Wie? - Ik weet dat je je werk serieus neemt,
en dat is geweldig, maar ik denk dat je rust nodig hebt.
Ergens warm, waar je kan rusten, het museum even vergeten.
Weet je wat er gebeurt wanneer een bewaker uitrust?
Ik denk van wel.
Rose.
Monsieur Barlow, je hebt je pauze...
Mr. Barlow, je hebt je pauze, man. Ga weg hier!
Neem een frisdrank of zo, hé?
Goed, maar kijk uit voor kinderen. Ze vinden het leuk om dingen aan te raken.
Als ze te kortbij komen, moet je... - Ja, ja, vertrouw me.
Ik heb het onder controle.
Opgelet. De baas kwam net binnen.
Ik vraag me af wat ze doen. - Heb je het niet gehoord?
Man, lees je het informatiebord nooit?
Je gezicht moet vrijpostig zijn, grijp mensen bij de keel en zeg:
"Maakt me niet uit wat je denkt, ik ben mooi."
Draai niet weg. Dit middelste gedeelte,
is geweldig voor de mestsculpturen.
Het bovengedeelte, perfect voor de reeks van dierlijke geslachtsdelen.
Voor het noordelijk einde van de hal...
Kan ik u helpen met iets? - Ja, meneer.
Ik vroeg me af, iemand zei me net...
dat je de Lonely Maiden denkt te verhuizen.
Is dat waar?
Wie is dit? - Dat is Barlow, meneer.
Bewaker, meneer.
Meneer Barlow, ik weet niet wat je hebt gehoord,
maar we denken niet de tentoonstelling te verplaatsen.
We verplaatsen de tentoonstelling.
Een galerij in Kopenhagen deed een aanbod en we accepteerden.
We gaan, heren. - Sir! Waarom Denemarken? Waarom zover?
Sorry dat we niet met je overlegden.
De bezoeker wordt begroet door een reeks spiralen...
in het noordelijk einde van de galerij.
Het is die verdomde nieuwe conservator. We hebben dat 30 jaar tentoongesteld.
Mensen...Het moet daar blijven.
Roger, droeg je weer een baret? - Nee.
Maar het liet een plooi op je voorhoofd, en duwde je haar achteruit.
Ik weet dat je het graag draagt als je je kunstboeken leest.
Het slaat nergens op. Mensen houden van die schilderijen.
Misschien houden ze van de nieuwe tentoonstelling.
Roger, misschien moet je met pensioen.
Je bent al erg lang in het museum.
Ik kan niet met pensioen, Rose. Wat zou ik met mezelf de hele dag doen?
Roger, je zou het niet doen met jezelf. Maar met mij.
We kunnen uit de stad vertrekken, naar ergens warm.
Ik weet het niet.
Bob. - Hé, Roger.
Je dacht eraan te verhuizen naar Denemarken?
Een beetje, maar ik denk niet dat mijn vrouw het zou doen.
Hoe zit het met jou?
Ik heb het bekeken.
Het is gewoon niet juist. - Nee.
Je staat daar, dag na dag, jaar na jaar,
en dan...
zeggen ze dat ze weggaan. Zomaar.
Weet je,
we moeten ze niet laten vertrekken.
Ik bedoel, even serieus, we kunnen ze gewoon stelen.
Wat zeg je? - Wat denk je dat ik zeg?
Ik ben niet zeker.
Even dacht ik dat je suggereerde de schilderijen te stelen.
En als dat zo is?
Wij zijn bewakers. Verondersteld om misdaad te stoppen.
Je denkt toch niet dat dit een misdaad is? Weet je hoever Denemarken is?
Ik weet het niet, Charlie.
Wij zijn geen dieven. En trouwens, jij en ik...
Ik zie niet in hoe we dat kunnen doen.
Het is een dom idee. Ik had het niet mogen zeggen.
Wacht. - Ik moet gaan, ik heb nog werk.
Bedankt voor de melk. Zeker.
Schilderijen...
Schilderijen stelen...
Hoi. - Charles.
Heb je nagedacht over wat we gisteren besproken hebben?
Nee.
Misschien een beetje. Waarom?
Kan ik je iets laten zien?
Negen maand geleden begonnen ze met dat nieuwe programma...
met te kijken naar de veiligheidstape van de avond ervoor,
om te zorgen dat de bewakers hun aandacht niet verslapte.
Dus ik bood me vrijwillig aan, dacht dat een paar overuren zouden helpen.
Tony. - Jongens.
Zijn naam is George McLendon. Hij was 12 jaar bewaker.
Werkte twee nachten per week.
Het beeld waar hij naar kijkt heet de Bronze Warrior.
Kunstenaar onbekend.
Een levendige en verfijnde verheerlijking van de mannelijke vorm.
De naakte mannelijke vorm.
Dat is hem.
Excuseer me. Hallo, hoe gaat het? - Goed. Wat kan ik voor jullie doen?
Mijn naam is Roger Barlow. Dit is Charles Peterson.
We werken in het museum.
Weet ik, ik zag jullie er al. - Oké, goed...
Wat?
Je staat op de veiligheidtapes.
Dus?
Nou... - Jezus.
Waar is...Taxi! - George, het is niet wat je denkt.
George, alsjeblieft.
Ik weet niet wat je denkt dat je zag, maar ik ben een gelukkig getrouwde man.
We zijn hier niet om je te beoordelen. - We willen alleen praten over je beeld.
We willen gewoon praten.
Je weet dat ze de tentoonstelling verhuizen, niet?
Dat is waarom we hier zijn.
Kunnen we ergens heen gaan?
De koffieshop?
Weet je hoever Denemarken is? - Ja, het is erg ver weg.
Het is te ver. En een erg moeilijke taal.
Let maar niet op de rommel.
We krijgen niet veel gasten. - Niet erg. Maakte je deze allemaal zelf?
Ik vrij veel uit m'n hoofd doen.
De tekening op de gele enveloppe is mijn laatste.
Ik maakte het vanmorgen af. - Ze zijn verbazingwekkend.
Bedankt.
Dat moet George zijn.
Hallo, George. - Charles.
Roger. - Hoi, George.
Ik hoop dat je het makkelijk gevonden hebt.
Nee. - Als je maar uitkijkt waar je loopt.
Katten, zie je. - Ja, waar is het model?
Het is hier.
Matisse! Kom op, schat.
Stoute poes.
Dit is zowat het beste model dat ik kon maken.
Dit is de hoofdingang,
de noordelijke ingang, en de zuidelijke ingang.
Je kent de indeling.
Ik denk dat de noordelijke ingang onze beste kans is. Het is stil en afgelegen,
zodat we niet worden gezien van op straat.
De deur heeft een driedelig veiligheidsslot, elektronisch gestuurd,
en er is maar één bewaker.
De bewaker van dienst heeft 2 plaspauzes van 5 minuten
om de drie uur.
We zetten de elektronische sloten op een vooraf bepaalde tijd.
Gaan langs de gang naar de hoofdtentoonstellingshal.
En de twee bewakers binnen?
Ik weet niet.
We kunnen nog altijd de zuidelijke ingang nemen.
Er is daar slechts één bewaker in het weekend.
De deur is uitgerust met een elektronisch gestuurd cijferslot
met een magnetische voeler die het alarm laat aangaan bij het openen van de deur.
Er is een drie-seconden vertraging. Dus...
als we opschieten kunnen we het resetten voor het geactiveerd wordt.
En de bewegingssensoren?
Daar dacht ik nog niet over na. - Nee, dacht ik al.
Heren, ik heb een vraag voor jullie.
Klaar om eraan te beginnen?
Kijk waar je loopt. - Je sloeg me in het gezicht!
Rustig. Gebruik je bril. - Wees voorzichtig.
Oké, zover zijn we al.
Dit is iets anders.
Wat een heerlijke avond.
Wauw! Kijk eens!
Perfect. Dit is goed. Dit zal werken.
Weet je zeker hier niemand komt?
Nee, niemand anders heeft een sleutel.
Goed. Oké, heren.
Ik ga eerst. Als ik beneden ben,
roep ik, zodat de volgende kan komen. En maak je geen zorgen.
Zodra je het touw bevestigd hebt, kan je niet vallen.
Je moet wel je snelheid controleren.
Denk eraan, linkerhand gas geven, rechterhand remmen.
George, waar heb je dit allemaal geleerd?
Mariniers. Ik zat in de 3de aanvalsgolf van de Grenada invasie.
Wacht, wacht, wacht.
Ik ben in orde. Ik ben oké.
Charles, je gaf toch niet om die bloempotten, hé?
Mijn bloemen? Jeetje.
Nou, ik denk van niet. - Goed, wie is de volgende?
Roger, jij bent de volgende, oké? - Ik wil dit niet doen.
Nee, Roger, je moet het doen. - Waarom moet ik eerst gaan?
Omdat ik niet eerst wil gaan.
Waarom niet? - Omdat ik bang ben.
Ik ga niet. - Toch wel.
Dames, kan het wat sneller?
Hij komt. Hij komt.
Je doet het prima.
Weet je dit zeker? - Natuurlijk.
Vieren maar, soldaat!
Veel geluk, Roger. - Oké, hier ga ik.
Roger, alles goed?
Daar ben ik niet zeker van.
Je doet het prima, soldaat. Het moeilijkste is voorbij.
Denk eraan, linkerhand gas, rechterhand rem.
Ik denk dat mijn hand uitgleed. - Welke?
Beide.
Roger, alles in orde?
Ik kan het niet geloven. Ik leef nog.
Rose, ik heb nagedacht over wat je zei,
over m'n pensioen en om te verhuizen.
Misschien is het niet zo'n slecht idee.
Roger, echt?
Roger, dat is fantastisch.
Ik wist dat als je erover nagedacht had,
dat Florida ons plaatsje zou worden. Al die stranden en zonneschijn.
Hoe mooi Florida ook is, ik dacht aan Denemarken.
Denemarken? - Ja.
Maak je een grapje?
Ik weet dat het een ongewone keuze is, maar ik hoorde er mooie dingen over.
Zijn er stranden in Denemarken? Is het daar ooit warm?
Niet zoals in Florida, maar er zijn waarschijnlijk een paar weken per jaar
die zeer aangenaam zijn. Ik weet niet dat er een strand is.
Roger, dat klinkt als een geweldige plek om met rust te gaan.
Ik kan niet wachten.
Ja, nou, ik dacht dat het misschien eens iets anders was.
Het is anders. - Ja.
Waar is Charles? - Hij zei dat hij hier zou zijn.
Sorry dat ik laat ben. Ik ging naar de verkeerde bank.
Die heer daar... - Draai je om, draai je om.
We moeten nu extra voorzichtig zijn. Je weet nooit wie kijkt.
Er is een nieuw plan.
We stelen de stukken tijdens de verhuizing.
Zullen er geen bewakers zijn? - Dat zijn wij. Vertel het hem, Roger.
Needlebaum neemt vrijwilligers voor de veiligheid.
Als we ons aanbieden, hebben we toegang tot de stukken.
Hoe weet je dat? - Ik sloop z'n kantoor in en zag het.
Deed je dat?
Roger, ik ben onder de indruk.
Dank u, Charlie. - Goed...
We moeten verder gaan. Dit begint verdacht te lijken.
Ik hou jullie op de hoogte op een need-to-know basis.
George, George, wacht!
Wat is er?
Je zei dat we de stukken gingen stelen tijdens de verhuizing.
Wat als de kratten worden geopend in Denemarken en drie stukken ontbreken?
Dat is een goed punt. - Wil je je omdraaien? Zij zien ons.
Wie zijn zij? We zijn in het park. - Heren...
Heren, laat me jullie een vraag stellen. Controleren de communisten Grenada?
Ik ben niet vertrouwd met Grenada. Doen ze dat?
Verdomme, nee, en weet je waarom?
Omdat jij er binnenviel? - Precies.
Operatie Urgent Fury was een lichtend baken van militaire paraatheid.
Dus als je me vraagt wat er gebeurt als drie stukken ontbreken in Denemarken,
beledig je mij. Alsof je mijn opleiding afzwakt.
Het spijt me, George. Ik twijfelde niet aan je opleiding.
Dank u, ik waardeer dat. - Maar serieus,
wat gebeurt er als drie stukken ontbreken in Denemarken?
Al goed.
Daar je de uitdrukking "need-to-know basis" duidelijk niet begrijpt...
We gaan drie perfecte vervalsingen maken.
Maar het zijn niet dezelfde, niet?
Ik dacht dat het erom ging de echte stukken te krijgen.
Ja. - Nee.
Nee, we gaan... We gaan voor de echte stukken,
maar we wisselen de namaken voor de originelen tijdens de verhuizing.
Dus als ze de kisten openen in Denemarken, weet niemand ervan.
Charles, kun jij de schilderijen doen? - Zeker, maar wat met jouw beeld?
Ik ben geen beeldhouwer.
Ik ben al geruime tijd met iets bezig.
Nog een paar aanpassingen en het is in orde.
Je hebt dit echt goed uitgedacht, George.
Operatie Urgent Fury, heren.
Operatie Urgent Fury.
We doen de verhuizing op vrijdag. Ik vertrouw erop dat jullie er zijn.
Charles, dat is erg goed. - Dank je.
Wil je het jouwe zien? - Is het klaar?
Nog een paar kleine aanpassingen.
Natuurlijk. - Kom op.
Wat denk je?
Het bevalt je niet?
Ik denk dat het een vrij goeie gelijkenis is, Roger.
Misschien als het een kader had.
Nee, het is helemaal verkeerd. Het gezicht, het lichaam, Charles.
Ze ziet eruit als een peer. - Een peer?
Kijk naar haar gezicht, het is enorm. - Wat heb je het over?
Het moet wulps zijn. En het haar,
het moet lang zijn, vloeiend, winderig.
Hoe zit het met de gloed?
Charlie, dit meisje heeft geen gloed!
Kijk naar de grootte van haar kaken! - Ik kan alleen schilderen wat ik zie,
en dat is hoe ik het zie!
De kaken, de heupen, wat is dat?
Ik ben geen kopieermachine, Roger! - Ze ziet eruit als een Neanderthaler!
Ze heeft kaken als een oermens! - Roger.
Het spijt me. - Ik schilder wat ik voel,
en dat is het gevoel dat jouw meisje me geeft!
Hoe komt het dan dat het jouwe perfect is?
Omdat ik die constant gezien heb. Bijna 30 jaar.
En het is niet perfect. Helemaal niet. Er is een...Er is een aura.
Ik kan het niet vatten.
Ik heb het geprobeerd. Altijd maar weer,
en ik kan het niet...
Het ontgaat mij gewoon.
Roger, het spijt me.
Dat is...
Waarschijnlijk mijn vrouw. Hebben we even?
Met George. - Het is Roger.
Ik zei toch dit nummer alleen te gebruiken voor noodgevallen.
Dit is een noodgeval. Charlie kreeg de schilderijen niet in orde.
Wat bedoel je daarmee?
Roger, dit is essentieel aan het plan. Zonder dit valt alles in duigen!
Geloof me, George, het was verschrikkelijk.
Hoe zag het zijne eruit? - Dat ziet er geweldig uit.
Wat moet ik doen, George? Ik ken niemand anders die schildert.
Goed, rustig, soldaat.
Het is een traditie in de kunstwereld dat jonge schilders vervalsingen doen...
om rond te komen. Sommige van onze grootste kunstenaars zijn zo begonnen.
Als er één ding is dat deze stad heeft, zijn het veel noodlijdende kunstenaars.
Het gaat je wel wat kosten. - Hoeveel?
Ik weet niet. Een paar honderd, waarschijnlijk.
Dat is een hoop geld. - Roger, luister.
Je moet er iets aan doen. Anders...
is het hele plan naar de klote.
Oké, George.
Kan ik u helpen?
Ik bewonder je werk. Erg goed, ik hou ervan.
Bedankt.
Wat denkt u van wat werk op een soort betaalbasis?
Het is voor m'n vrouw. Een geschenk, en het moet identiek zijn, ware grootte,
met de handtekening van de kunstenaar op exact dezelfde plaats.
Mijn vrouw let enorm op details. - Ja, twijfel ik niet aan.
Wanneer heb je het nodig? - Over vijf dagen.
Betekent dit dat je het doet?
Natuurlijk. Voor 1.000 dollar.
500 nu, de rest als je het komt ophalen. - Dat is erg duur.
500.
Ik heb het hier.
Even stilte, alsjeblieft.
Sector 3 zal als eerste worden verplaatst, vanaf de noordelijke muur naar het zuiden.
Het museum is opgedeeld in kleur-gecodeerde delen,
en elk schilderij krijgt een nummer.
Elk stuk wordt geplaatst in de kist en sleuf...
aangeduid met de kleurcode en het nummer, en wordt dan aangeduid op een lijst,
en dan nog eens op een hoofdlijst.
De rest van de week wordt gewerkt aan de nieuwe tentoonstelling.
De conservator schreef een paar woorden...
Hallo, Rose?
Hier ben je.
Ik wist niet dat je hier was. Ik heb geroepen toen ik binnenkwam,
maar je gaf geen antwoord.
Er is 800 dollar vermist.
Denk je dat we bestolen zijn?
Hoe zit het met de stereo? Heb je de rest nagekeken?
Is de TV nog hier? - We zijn niet beroofd, Roger.
Het is het enige dat ontbreekt. Niet meer, niet minder.
Ik kwam thuis, ik opende de doos om m'n fooien erin te steken
en telde het, zoals elke week. - Ik dacht dat je dat maandelijks deed?
Nee, Roger, wekelijks. Ik doe het altijd wekelijks,
en deze week hebben we 800 dollar minder dan vorige week.
Dat is vreemd.
Ik controleer de stereo, voor het geval. - Roger.
Als je geld wilde, waarom vroeg je het dan niet?
We hadden een oplossing gezocht. Maar stelen?
Waarom zou ik het stelen? - Dat zou ik willen weten.
Je gokt niet.
Je gaat niet naar bars. Je ziet geen andere vrouwen.
Hoe weet je dat? - Oké, Roger, ben je met andere vrouw?
Nee, natuurlijk niet, maar hoe weet je dat ik niet gok of naar bars ga?
Misschien drink en gok ik. Misschien wel.
Waarom krijg ik de schuld?
Er wordt geld gestolen en ik ben sowieso de schuldige!
Hoe weet ik dat jij het geld niet nam? - Ik?
Hoe kan je, Roger? Ik ben je vrouw!
Je beschuldigde me! - Dit geld, Roger,
dit geld was voor ons! Samen!
Te denken dat ik zou stelen uit mijn eigen koekendoos!
Rose.
Beest! - Rose!
Het spijt me!
Ik meende het niet.
Rose.
Kom op, Rose.
Je weet dat ik niet graag heb dat je boos bent op mij.
Ga weg, Roger.
Oké, ik geef toe dat ik het geld nam.
Ik wilde niets zeggen omdat...
Het moest een verrassing zijn, maar je hebt me zowat gedwongen.
Ik luister.
Weet je nog hoe we het hadden over die reis naar Florida?
Ja.
Nogmaals, het was bedoeld als een verrassing,
maar ik ging naar een reisbureau en boekte ons een reis.
Ik had het geld nodig als voorschot.
We gaan naar Florida? Wanneer?
Dat is het ingewikkeld gedeelte. Ik dacht aan volgende week, maar...
Onze verjaardag? Roger, wist je het?
Je wist het.
Ik dacht dat je het vergeten was.
Toch niet. Ik wist het, maar toen werd het ingewikkeld.
Hoezo ingewikkeld?
Weet je nog dat ik zei dat ze volgende week de tentoonstelling gaan verhuizen?
Ze stelden een speciale beveiligingsploeg samen,
en mijn opzichter heeft me nodig. Het is een belangrijke opdracht, en...
Het ligt nu niet meer in mijn handen,
maar het lijkt erop dat we Florida moeten uitstellen naar een andere keer.
Wacht een minuut. Dus we gaan niet naar Florida?
De ene minuut zeg je mij dat we naar Florida gaan,
en dan dat we niet gaan? - Ik stel je niet graag teleur. Rose!
Ik was niet van plan iets te zeggen omdat ik weet dat je erop hoopte,
maar toen merkte je het van het geld en...
Ik ga praten met dat reisbureau, onze borg terugkrijgen.
We gaan, we gaan niet. We gaan, we gaan niet.
We gaan, we gaan.
Kom binnen.
Je wilde me zien, meneer? - Ja, kom binnen, Roger. Ga zitten.
Hoi, Roger.
Rose, wat doe jij hier?
Je schattige vrouw zei net dat je van plan was om volgende week op reis te gaan.
Is dat zo?
Ik had wel iets gepland.
Het moest een verrassing zijn. - Ik legde juist uit...Ga zitten.
Ik legde het net uit aan Mr. Needlebaum over die verrassing.
Je weet, Roger, werken tijdens deze verhuizing is niet verplicht.
Je moest je niet vrijwillig opgeven.
Vrijwillig? - Ik begrijp het, Mr. Needlebaum.
Ik denk dat ik in de war was. Ik was niet zeker wat je bedoelde met "vrijwillig"
Soms als mensen zeggen "vrijwillig" bedoelen ze "verplicht".
Echt?
Nee, ik bedoelde vrijwillig.
Als jullie een vakantie plannen, vind ik wel iemand anders.
Beschouw het als in orde.
Dat is goed. - Roger!
Dus waar gaan jullie heen?
Roger neemt me naar Florida voor onze verjaardag.
Jij ouwe snoeper. Ik wist niet dat je zo romantisch was.
Florida? Wat is dat met Florida?
Ik kan er niets aan doen. Rose denkt dat we gaan.
Wie is Rose? Je vrouw? Waarom denkt ze dat?
Ik zei haar dat we gingen. Het is een lang verhaal!
Wist jij hiervan?
Nee, ik heb het net ontdekt. Waarom hebben we deze noodvergadering?
Roger, je kan nu niet op verlof gaan. Niet nu.
We hebben zoveel gepland. Je gaat naar Needlebaum,
en zegt hem dat er een groot misverstand is.
Je gaat niet op reis.
Zeg dat hij je weer op de lijst zet. Hij zal het begrijpen.
En Rose dan? Wat ga ik haar vertellen?
Hé, man. - Hoe gaat het?
Wie doet de verhuizing?
Zijn jullie het beu van hier altijd op dezelfde oude troep te kijken?
Ja, het zal een opluchting zijn.
Hou jullie goed, kerels.
Oké, man. - Tot later.
Roger, we kunnen het niet zonder jou. - Laat me je iets vragen.
Wie is er thuis de baas? - Ik, maar ze gaat dit niet leuk vinden.
Dat hoeft niet. Vrouwen reageren op gezag en leiderschap.
Ze zeggen van niet, maar het is zo.
Reageert jouw vrouw daarop? - Wie?
Mijn vrouw heeft hier niets mee te maken. We hebben het over zijn vrouw.
Kom op, man.
Sta op! Wees een man. - Doe ik!
Charlie, wat is er met hem? - Ik weet...
Rose, dit is hoe het zal zijn. We gaan niet.
Dit is hoe het zal zijn. Wat? Wil je ruzie met mij? Oké.
Dat is het. Dit is hoe het zal zijn. Het is definitief.
Dat is het.
Roger, die kerel deed een geweldige job.
Dat ziet er precies hetzelfde uit.
Er ontbreekt iets. De gloed. En ze is duidelijk niet zo eenzaam.
Ja, bij de mijne ontbreekt ook iets. - Nee, nee, jongens.
Natuurlijk lijken ze niet perfect voor ons.
We stonden maanden voor de echte stuks. Jaren!
We hebben ze leren kennen op een manier die de doorsnee persoon nooit zal begrijpen.
Kijk naar de Bronze Warrior.
Kijk naar het gevoel van macht, het gevoel van potentie.
De puurheid. En toch, dit is geen vervanging voor het origineel.
Het is niet belangrijk wat wij voelen. Wat belangrijk is
is of een vent in Denemarken ze zal herkennen als vervalsingen!
Ja.
Gaan we? - We gaan.
Het is 6:40 uur en je bent afgestemd op Boston's All-Talk Radio.
Het is een stevige 7 graden met veel zon.
Hallo, Bob. - Een beetje vroeg, hé?
Het is een grote dag.
Ik dacht dat je...Ik keek naar... Laat maar, ik sla door.
Woman Reading C-21.
Deze is prima.
Het lijkt erop dat dit C-21.
Ik heb het.
Voorzichtig.
Wie zorgt voor...
In orde.
Verdomme!
Phil, wil jij die laatste paar afwerken?
Ik was de hele dag bezig. Ik heb even rust nodig.
Tuurlijk, Roger.
Ik ben er. - Charlie, ik ben blij je te zien.
George?
Waar bleef je zo lang? - Sorry, ik kon niet wegkomen.
Hoe gaat het daar? - Het gaat wel.
Ik haalde deze uit de automaat.
Misschien dat je honger krijgt. - Roger, ik leerde ontberingen doorstaan.
In Vietnam gingen soldaten dagenlang de jungle in zonder voedsel.
Ik dacht dat je in de Grenada Invasion zat?
Nee, ik ben...
En de schilderijen? - Ze zijn hier. Alles is prima.
Laten we dit nog één keer uittesten.
Blue Dragon, dit is Red Dragon Antwoord, Blue Dragon
George, die codenamen... - Roger!
Als we dit doen, doen we het goed.
Blue Dragon, dit is Red Dragon. Antwoord, Blue Dragon
Begrepen, Red Dragon. Dit is Blue Dragon.
Bevestigd. - Vergeet dit niet.
Dank je. - Veel geluk.
Ik zie je morgen. - Roger.
Wat?
Ik zie je morgen. - Ja, doe het deksel erop, stilletjes.
Doe het stil!
Red Dragon. Antwoord, Red Dragon.
Wat is er, Blue Dragon?
Red Dragon, het viel me juist te binnen. Ik denk niet dat ik je op de kar krijg.
Het is te zwaar met jou erin.
Sorry, het viel me net te binnen.
Hier, laat mij... - Ik heb het.
Stil.
Kom op.
We hebben iemand nodig om te helpen.
Er is niemand anders. Kom op.
Wacht even.
Nee, dit lukt niet.
Misschien als we... - We moeten het hier krijgen.
Wat doen we nu? - Gewoon duwen.
Zet neer. Zet neer.
Met m'n artritis, is het erg moeilijk. - Goed, wat we moeten doen...
Een hefboom. We moeten een soort van hefboom hebben.
Goed. Duwen.
Gewoon duwen.
Goed, breng A-19.
Wat? Is er nog meer?
Ja, deze is onderdeel van een bijzondere collectie.
Een paar stukken moesten apart ingepakt worden. Het duurde wat langer.
Oké, ouwe, wij nemen het over. - Het is nogal zwaar.
Hé, Pauly!
Kom even hier. Help me even, wil je?
Kom op, aan het einde hier.
Ik kan helpen. - Nee, het is al goed.
Doe rustig aan, ouwe. - Ik en Pauly hebben het. Pak op!
Ja, het is echt zwaar. - Jezus Christus!
Zet het neer! Zet neer!
Haal de transpallet.
Wat zat hier weer in? - Een speciale collectie.
Een paar verschillende stukken, eigenlijk.
Dat helpt wel. - Dank je. Ga iemand anders...
Ik kan helpen. - Nee, jij niet! Niet slecht bedoeld.
Ik weet dat je het kan optillen, maar hier hebben we personeel voor.
We zijn professionals. - Ik ben niet zo oud als ik lijk.
Ik zeg niet dat je oud bent.
Ik weet dat ik ouwe zei. Maar dat bedoelde ik niet.
Goed, dank u. Dank u wel.
Kom naar mij. - Laat je het in deze kamer staan?
Het is een magazijn, niet? Dat is waar we het laten.
In deze kamer? Hier ergens. - In deze kamer.
Met de andere dingen. We zijn klaar. Hartelijk dank.
Klaar. - Oké. Goed.
Dag. Dank u wel. - Dank je.
Ginder.
Dit is Red Dragon. Start uw horloges. Alles veilig. Ik kom eruit.
Blue Dragon, verifieer.
Yellow Dragon, verifieer.
Ik begin met dat van Yellow Dragon.
Jong meisje met katten C-09.
Ik heb het.
Ik heb haar. - Dat is goed
Hoe ziet ze eruit? - Prima en ik verwissel ze nu.
En de katten? Hoe zit het daarmee? Zien die er goed uit?
Prima. Wil je nu zwijgen en en me laten werken?
Sorry, maar wees voorzichtig, oké? Ze is zeer gevoelig.
Eén schilderij gedaan. 7 minuten, 27 seconden.
Blue Dragon, het is aan jou.
De Lonely Maiden B-12.
B-12. Roger.
Wat? - Wat?
The Lonely Maiden, B-12
B-12, ik heb het.
Oké, Dragons, 21 minuten voorbij. 34 minuten tot de volgende patrouille.
Volgende, Bronze Warrior C-22.
C-22
Roger. Ik bedoel, ik begrijp het.
George? George?
George, waar ben je? George, antwoord alstublieft.
George? George? George!
Wat is er gaande? Ik probeer me hier te concentreren.
En waarom noem je me niet Red Dragon? - Het spijt me, Red Dragon.
We hebben een code 3.
Code 3? Nee, die bewaker komt normaal pas over 12 minuten!
Ik weet het! Ik kijk nu naar hem!
Het is een definitieve code 3! - Mijn God! Waar is hij?
Sector 3, noordelijke gang!
Snel, George, snel! Hij komt er zo aan!
Charles, George, wat gebeurt er?
Het is de patrouille bewaker, hij komt te vroeg terug.
Welke? De grote man met het haar? - Die nieuwe vent.
Echt een gemenerd!
George, hij is in de noordelijke galerij. Schiet op, George!
Hij komt eraan, George.
George, hij stapt in de lift!
George, waar ben je? Hij komt eraan! Hij is uit de lift!
Hij komt jouw richting uit!
Schiet op!
Hij is maar 20 meter weg, George! Hij is op 20 meter!
Verberg je, George! Verbergen!
George, ben je daar? George?
George?
Ja, ik ben er nog. Alles is oké, hij zag me niet.
Oh, mijn God. Oh, mijn God.
Oké, Dragons, dat was het. Ik zie jullie morgenvroeg.
En Yellow Dragon? - Ja, George?
Kom niet te laat.
Maak je geen zorgen, George.
Welterusten, Roger - Welterusten, Charles.
Achteruit, achteruit. Nog een beetje.
Hé, Roger. - Bob.
Meneer.
Red Dragon. Antwoord, Red Dragon.
Blue Dragon, wat doe je? We moesten de communicatie verbreken.
Het is te riskant, iemand zou je kunnen horen.
Luister, we hebben een probleem. Ik weet niet in welke kist je zit.
Ze namen de inventarislijst weg, en alle kratten zien er hetzelfde uit.
Kalm Blue Dragon, niets om je zorgen over te maken, ik merkte het gisteravond al.
Wat is je huidige positie?
Noordelijk einde van het pakhuis. Ik kijk nu naar de kratten.
Goed, ik sta noordelijk. Je kijkt recht op mij.
Er is een rij van vier kratten, en dan een tweede rij van vier kratten.
Ik ben in de eerste rij, derde vak van links.
Oké, derde krat van de linkerzijde. Ik heb je.
Geen paarden! O, jee.
Dat lijkt op B-07.
Ik heb het.
Zeker dat je het hebt? - Ik heb het.
Barlow, wat heb je daar? - Speciale collectie, meneer.
Van 3, Barlow. Van 3.
Oh, nee. Kom op, paardje. Sneller!
Hé, Mr. Barlow!
Ging jij niet op vakantie?
Dat is veranderd.
Hulp nodig? - Nee, ik red het wel, dank je.
Hé, Carlos! - Nee, het gaat.
Wil je die kerel even helpen? - Alles gaat prima.
Begrepen, Mr. Barlow. - Ik zie je straks, Donny.
Wat? - Het is oké. Ik zie je straks, Donny.
Hou je haaks, Mr. Barlow. - Dat weet jij.
Waar bleef je zolang? - Mijn fout niet. Verkeer.
Roger, dat ziet er erg zwaar uit. Kunnen we wat hulp krijgen?
Geen hulp. We moeten dit zelf doen. We hoeven alleen maar te duwen.
Op drie. Een, twee, drie, duwen.
Daar gaat hij!
Laten we hier wegkomen!
Dit is Renoir. Hij houdt ervan om soms eens mee te rijden.
Blijf achter hen.
Sorry dat we je zo door elkaar geschud hebben, George.
Ik wist niet hoe je anders in het busje te krijgen.
Ben jij dat, Blue Dragon? - Ja, Yellow Dragon is hier ook.
Hallo, Red Dragon.
Vergeet de codenamen, heren. We deden het. We versloegen hen.
We hebben alles wat ze naar ons gooiden weer meteen terug gegooid.
Ik ben echt trots om met jullie gediend te hebben. Semper fi.
Semper fi.
Het voelt best goed, niet Roger? - Dat doet het. Echt.
Je kunt er nu uit, George. - Ik ben eruit.
Wat?
Kijk! Kijk!
Jongens! Haal me hier uit!
Haal me hier uit! Jongens!
Jongens! Wacht! Waar gaan jullie heen? - O, jee.
Laat me niet achter! Jullie laten me achter!
Waar ga je heen, jongens? - George, ga terug in de krat.
Ga terug in de krat!
Hoe kon dit gebeuren? Ik dacht dat we alles gepland hadden!
Ik weet niet. George, snelle vraag.
Toen we in het magazijn waren en je zei derde krat van links,
was dat links van jou of van mij? - Mijn links! Waarom links van jou?
Omdat het mijn links is. - Mijn God! Dit is een ramp!
Dit is een ramp! De missie is in gevaar! We hebben geen strijdplan!
Geen paniek! Als jij panikeert, panikeer ik ook.
Dit is de ergste nachtmerrie van een soldaat, heren! Chaos!
Rustig, George, we halen je daar weg.
We moeten alleen eerst een snelle tussenstop maken.
Stoppen? - Stoppen?
We moeten stoppen bij mij thuis. - Stoppen? Waar heb je het over?
Laat me niet achter de vijandelijke linies achter! Ze folteren me!
Ik denk niet dat ik een marteling aankan. - Het spijt me.
Het duurt maar een minuutje. - Het spijt me,
maar ik ben niet wie je denkt dat ik ben.
Praat tegen hem. Zorg dat hij niet in paniek komt.
Ik denk dat hij al in paniek is. - Juist. Zorg dat hij in de krat blijft.
Je moet me hier uithalen!
Ik ben het, Charles. - Charles? Waar is Roger?
Hij is zijn vrouw gaan ophalen. - Wacht, wacht, wacht!
Ik begrijp het niet. Wat heeft zijn vrouw hiermee te maken?
Ik zei hem toch dat hij de baas was!
Rose? Waar ben je, Rose?
In de slaapkamer, Roger. Waar dacht je dat ik was?
Ik heb niet graag dat je te laat bent. - Wat? Je hebt nog niet gepakt?
Je moest hier een half uur geleden al zijn.
Weet ik, ik werd opgehouden op het werk.
Maar we moeten nu gaan. Ik zeg het je. Haal je spullen.
Roger, wacht even. - Is dit alles?
Nee. Wacht. Roger, niet toe ritsen.
Ik ben nog niet klaar. - Ik rits hem toe!
Roger, wat is er gaande? Waarom... Roger, je maakt me erg nerveus.
Waarom doe je zo? - Hoe? Ik kan niet wachten om te gaan.
Is daar iets mis mee?
Hoe komen we op het vliegveld?
Een vriend brengt ons. - Een vriend?
Welke vriend, Roger? - Een werkmakker.
Hij heeft een busje waar hij graag mee rijd. Dan wordt het ingewikkeld,
maar hij wacht beneden, dus kunnen we nu gaan, alstublieft?
Roger, je doet heel vreemd. - Toch niet. Jij doet vreemd.
Kom op! - Roger, wacht!
Wat?
Zeg, "strand".
Goed, neem de foto.
Alsjeblieft, neem de foto!
Roger, heb je een verrassing gepland voor mij?
Ja, dat kun je wel zeggen. Laten we gaan.
Roger, Roger! Wacht, wacht!
Wil je zo gekleed naar Florida gaan?
Ik ben niet in paniek. Een beetje maar, maar God!
We halen je daar weg, George. Maak je geen zorgen.
Wat zou jij doen? Ik moet denken zoals jij.
Wat zou jij doen?
Je moet me hier weghalen!
Sorry, ik moet afleggen, George. Dag.
Nee, Charles, niet doen. - Over.
Ik ga al, Roger, ik ga al! Goed?
Roger, voorzichtig!
Roger! - Alles is in orde.
Ik wil je voorstellen aan Charles. Mijn vrouw, Rose.
Een genoegen je te ontmoeten.
Roger zei dat u ons naar de luchthaven zou brengen. Dat is erg aardig van je.
Ik denk dat het plan... - Nee, nee.
Niets uitleggen. Ik weet dat Roger een kleine verrassing heeft voor ons.
Ik wil niet dat je het verknald. - Oké, doe ik niet.
Gas geven, Charles. - Ja.
Wacht, wacht. Waarom stoppen we hier, jongens?
De krat moet eruit en George erin. - De luchthaven is daar, dit is de cargo.
Nog een vriend van mij. Ik zei dat we hem zouden ophalen.
Wie zijn al die vrienden van jou? Ik heb George nooit ontmoet.
Ik ben zo terug. Charles blijft bij jou.
We moeten een vliegtuig halen. - Ik kom zo terug.
Is dit deel van de verrassing? - Op een bepaalde manier.
Ik heb zelfs nog nooit gehoord van George.
Tweeëndertig jaar en plotseling heeft hij al deze vrienden.
Ken jij George? - Ja.
Ik bedoel, ja. Hij is een vriend, zoals Roger zei.
Een aardige man. Wat gespannen, maar wie niet, juist?
Hoe gaat het? Schieten jullie op met elkaar?
Ik hoop dat je beseft dat we ons vliegtuig gaan missen!
Het komt in orde, Rose. Tijd genoeg.
We gaan ons vliegtuig missen.
George, ben jij dat? - Ja!
Ja, ik ben het! Haal me hieruit, Roger!
Mijn benen slapen! Ik voel mijn tenen niet meer!
Goed, George. - Haal me hier zo snel mogelijk uit!
Kan ik u ergens mee helpen, meneer?
Ja, eigenlijk wel.
Kijk, ik moet deze krat in dat busje krijgen.
En u bent? - Ik werk voor het museum.
Ik ben een bewaker. Er zijn dingen verstuurd die niet weg mochten,
en ik moest dat komen oplossen. - Heb je papieren bij?
Niemand zei iets over papieren.
Dan krijg je geen krat mee. Zo werkt het.
Misschien kunnen we erover praten.
Ik ben gestuurd om deze kist op te halen.
Ik had een kat toen ik een klein meisje was. Een witte kat.
Haar naam was Snuggles.
Wel, dit is Renoir.
Net als de schilder.
Roger houdt van schilderijen. - Ik weet het.
Dit is belachelijk.
Roger!
Roger! Roger! Wat doe jij hier?
Wat doe jij? Ik zei je te wachten het busje!
Het is 10:20! We moeten nu weg!
We moeten vertrekken. Waar is je vriend George?
Je zei dat je je vriend George hier kwam halen. Ben jij George?
Wie is George? - Meneer, alstublieft.
Rose, ik heb alles onder controle.
Geef me nog een minuut, ik beloof je... - Roger,
ik hou van verrassingen. Ik ben ontroerd. Maar we moeten...
Ik kan hier niet weg zonder deze kist!
Ik zei al dat je die krat niet meekrijgt... - Een momentje, alstublieft.
Rose, ik weet hoeveel deze reis betekent voor jou,
en dat ik de laatste tijd gek deed, maar het gaat nu snel afgelopen zijn.
We gaan dat vliegtuig halen. Wacht alsjeblieft in het busje.
Roger.
We gaan naar Florida. We gaan dat vliegtuig halen.
Hier gaat het om. Dat is mijn vrouw, Rose.
Ik beloofde haar dat we binnen 20 minuten op een vliegtuig naar Florida zitten.
Het is onze verjaardag. Het zou haar hart breken als we niet gaan,
maar ik kan hier niet weg voor ik deze krat in dat busje heb.
Ben je een getrouwde man, Leo?
Dan weet je wat ik het over heb. Geef toe.
Ik werk echt voor het museum. Dat is mijn vrouw. Mijn gekke vrouw.
Wat een kerel!
Waarom draaien we hier af? We moeten naar de vertrekhal! Is dit korter, Roger?
Ja, we proberen. - We halen het nooit.
We gaan de hele weg te voet moeten.
Stop hier. - Nee, niet stoppen!
Stoppen. - Roger, waarom stoppen we?
Hou vol, George! - Wat doen we?
Je bent bijna bevrijd.
Hou vol, George!
Wat doe je? - Ik ben eindelijk vrij! Ik ben vrij!
Waarom ben je naakt?
Roger, is dit de verrassing?
Draai je om! Dat is mijn vrouw. - Dit is onze vriend George.
Jij moet Rose zijn. - Doe je broek aan!
Gaan we naar Florida? Jongens!
We deden het! Ik kan het niet geloven!
Ja! We deden het!
We deden het!
Dames en heren, welkom in het zonnige Miami, Florida,
waar de lokale temperatuur 30 graden bedraagt.
Wees alstublieft voorzichtig bij het openen...
Roger?
Roger.
Een momentje. Blijf daar.
Blijf daar...Wat?
Voel je je goed?
Is alles goed, Roger?
Roger.
George? Roger is hier.
Roger! Welkom thuis, man.
Je zal zien dat we wat verbeteringen aanbrachten.
George en ik dachten dat ze een meer geschikte omgeving verdienden.
Ze is helemaal van jou, Roger.
Charles, ik ga die in uw appartement zetten.
Zeker.
Wat maakt het uit?
Hé, George? - Ja?
We deden het goed.
Roger.
We deden het goed. - Zeker en vast.
Ik zie je morgen.
Rip / vertaling; onbekend Sync voor 720p Rx-release; luukmlgn Gedownload van ondertitel.com